Specialist in teamteaching, leiderschapstrainingen & workshops voor specifieke doelgroepen

Op pad met kwast en kompas

Als een buitensporter en een kunstschilder hun krachten bundelen, ontstaat een bijzondere combinatie: de Kunst van het Overleven.

Ze kennen elkaar al langere tijd uit het onderwijs, Gerrit Onstein uit Eibergen en de Rossumse Anique Bossink. Onstein combineert zijn onderwijsbaan sinds een kleine drie jaar met zijn outdoorbedrijf Outrac, en heeft hij al een jaar of vijftien ervaring als buitensportinstructeur. Anique Bossink is sinds december fulltime bezig met haar bedrijf De kunst van Anique. „Wat ik wil overbrengen is de ultieme balans tussen hoofd en hart. Dat gebeurt door middel van schilderen, trainingen en workshops.”

Onsteins grote passie is buitensport. Soms overweegt hij zich er volledig op te storten, maar ziet ook een keerzijde: „Als je van je hobby je werk maakt, heb je geen hobby meer.”

De liefde gaat inmiddels wel heel ver. „Zelf heb ik wekenlange outdoortraingen gedaan in Rusland en Canada. Daar heb je echt geen contact meer met de bewoonde wereld en moet je je met een klein groepje lotgenoten zien te redden. Zo heftig doen we het hier absoluut niet hoor”, haast hij zich te zeggen.

„Outdoor is voor iedereen geschikt. Zelfs iemand met reuma kan meestal nog wel een grove knoop leggen. En kun je lopen, al is het maar twee kilometer, dan kun je buiten wandelen. Ook dat is outdoor.”

Uitdaging

Aanvankelijk richtte hij zich met zijn een- en meerdaagse trainingen vooral op probleemjongeren, tegenwoordig vormen bedrijven een belangrijke doelgroep. Daar zitten soms mensen bij die niet meteen staan te trappelen van enthousiasme. „Laatst was ik op pad met een managementteam. De deelnemers wisten van tevoren alleen dat ze gemakkelijke schoenen moesten aantrekken. Een keek even rond in het bos en zei meteen: ‘Ik doe niet mee’. Een vrouw begon direct op te sommen wat ze allemaal níet kon. Voor mij is het dan een uitdaging juist die mensen over de streep te trekken. Outdoor hoeft namelijk fysiek niet zwaar te zijn. Het is echt niet altijd bomen klimmen of door de modder kruipen.”

Aanvankelijk richtte hij zich met zijn een- en meerdaagse trainingen vooral op probleemjongeren, tegenwoordig vormen bedrijven een belangrijke doelgroep. Daar zitten soms mensen bij die niet meteen staan te trappelen van enthousiasme. „Laatst was ik op pad met een managementteam. De deelnemers wisten van tevoren alleen dat ze gemakkelijke schoenen moesten aantrekken. Een keek even rond in het bos en zei meteen: ‘Ik doe niet mee’. Een vrouw begon direct op te sommen wat ze allemaal níet kon. Voor mij is het dan een uitdaging juist die mensen over de streep te trekken. Outdoor hoeft namelijk fysiek niet zwaar te zijn. Het is echt niet altijd bomen klimmen of door de modder kruipen.”

Volgens hem gaat het er vooral om mensen uit hun gebruikelijke werkomgeving weg te halen en buiten bijzondere dingen te laten doen. „Laten we eerlijk zijn, bijna iedereen vindt het leuk om te leren een vuurtje te maken zonder aansteker. Het is een soort oerinstict: geen vuur, geen vreten. Dat leer ik de deelnemers dan ook standaard.”

Een succesvol onderdeel is ook het samen bereiden van de maaltijd in een pot boven een vuur. Graag wel met een wijntje erbij, het moet nog een beetje gezellig blijven. „Het gaat om het beleven, leren, ervaren en niet om het presteren.”

Na het sportieve gedeelte volgt dan de kunstzinnige uitspatting. Aan het einde van de training maken de cursisten een schilderij. Altijd iets moois dat ze ook zonder schaamte mee naar huis kunnen nemen, stelt Anique Bossink. Zelf zet ze alvast grove lijnen op. „Daarna moeten de deelnemers in kleuren en vormen uitdrukken hoe ze de dag ervaren hebben. Eerst je hoofd lekker leegmaken in de natuur, daarna je gevoel vertalen naar het witte doek. Het gaat dus niet om grote kunst, maar om beleving.”

Na het sportieve gedeelte volgt dan de kunstzinnige uitspatting. Aan het einde van de training maken de cursisten een schilderij. Altijd iets moois dat ze ook zonder schaamte mee naar huis kunnen nemen, stelt Anique Bossink. Zelf zet ze alvast grove lijnen op. „Daarna moeten de deelnemers in kleuren en vormen uitdrukken hoe ze de dag ervaren hebben. Eerst je hoofd lekker leegmaken in de natuur, daarna je gevoel vertalen naar het witte doek. Het gaat dus niet om grote kunst, maar om beleving.”

De combinatie van deze twee disciplines wordt onder de noemer De Kunst van het Overleven vanaf september aangeboden.

Ondertussen gaan ook de ’eigen’ trainingen van beide bedrijven door. En leren ze er zelf nog steeds van. „Zo viel mij laatst weer eens op dat veel mensen bijna geen bos meer kennen”, concludeert Gerrit Onstein.

Anique Bossink merkt eveneens dat de impact van een dag buiten bezig zijn vaak groot is. „Je ziet de mensen tijdens zo’n trainingsdag veranderen. Ze komen blanco binnen en gaan gekleurd weer naar huis.”

Ook Onstein ziet dat mensen anders weggaan dan dat ze komen. „Als je een studiedag hebt, word je na een paar uur helemaal duf. Een outdoordag of -weekend is voor velen zo anders, je ziet gewoon dat het roer echt om gaat. Je geeft de mensen wat middelen, en dan is het aan hen wat ze ermee doen en hoe ze hun eigen kwaliteiten gebruiken.”

Ook Onstein ziet dat mensen anders weggaan dan dat ze komen. „Als je een studiedag hebt, word je na een paar uur helemaal duf. Een outdoordag of -weekend is voor velen zo anders, je ziet gewoon dat het roer echt om gaat. Je geeft de mensen wat middelen, en dan is het aan hen wat ze ermee doen en hoe ze hun eigen kwaliteiten gebruiken.”

Een- en meerdaagse trainingen zijn bijna altijd maatwerk. Wel zijn er enkele vaste elementen en basisscenario’s. Zo is onlangs een idee van een vliegtuigcrash ontwikkeld, al moet je dat volgens beiden vooral als metafoor zien. De deelnemers worden in twee groepen verdeeld, krijgen enkele hulpstukken, zoals een kaart, kompas en radio, en moeten dan contact zoeken met de buitenwereld en bivak maken. Dergelijke trainingen kunnen soms confronterend zijn, weet Onstein. „Het gebeurt af en toe dat een leidinggevende met de handen in de zakken toekijkt en niets onderneemt, terwijl anderen wel meteen aanpakken.”

Locaties zijn nooit een probleem. Er zijn enkele ‘vaste’ plekken, zoals het Assinkbos bij Haaksbergen en de natuur rondom Rekken, Buurse, Hengelo en Rossum, maar indien nodig zoeken de twee hun klanten in het hele land op. Gerrit Onstein: „Ik gooi gewoon mijn Landrover vol touwen, messen en bijlen en rij eropaf.

 

« terug naar het overzicht

Ik ben Gerrit

gerrit-onstein-220

Mijn naam is Gerrit Onstein. Ik ben een deskundige op het gebied van outward bound met alle benodigde certificaten en diploma’s.

» Bekijk hier mijn C.V.

Als we samen de strijd aangaan, gaan we die ook echt aan

Eibergen – Gerrit Onstein werkte 25 jaar op een school voor kinderen met gedragsproblemen. De […]

Contact

  • Outrac
  • Irisstraat 10
  • 7151VT Eibergen
  •  
  • E-mail outrac@kpnmail.nl
  • T 0545 - 474 770
  • M 06 - 818 906 25

Volg outrac op

© 2018 Outrac | Algemene Voorwaarden